Mana 23

Dla kogo jest przeznaczona

Mana 23 jest wyjątkiem w gamie Rand: nie jest to benzynowy kadłub z zamontowanym silnikiem, lecz łódź pomyślana wokół napędu elektrycznego i towarzyskiego, niskoprędkościowego sposobu jej użytkowania. Przy długości siedmiu metrów i pułapie prędkości 12 węzłów jest skierowana wprost do żeglugi śródlądowej i po osłoniętych wodach — jeziorach, fiordach, kanałach, ujściach rzek oraz na rosnącej liczbie europejskich dróg wodnych z ograniczeniami prędkości lub emisji. Sprawdzi się u nabywców, którzy chcą dużego, otwartego, łatwego w obsłudze pokładu dla znajomych i kąpieli i którym naprawdę nie zależy na glisowaniu. To zła łódź na otwarte przejścia przybrzeżne albo dla kogoś, kogo będzie irytować bycie wyprzedzanym.

Co oznaczają dane

Dwanaście węzłów to główna liczba, i jest ona uczciwa, a nie zachowawcza: umieszcza Manę zdecydowanie w kategorii łodzi wypornościowych i półwypornościowych, gdzie napęd elektryczny jest najbardziej efektywny, a skromna bateria pozwala pokonać naprawdę duży dystans. Ta efektywność jest właśnie sensem tej łodzi.

Zastrzeżenia dotyczą braków, a nie wad. W naszych danych brak pojemności baterii, zasięgu i ceny dla tego modelu, więc trzy pytania, na które nabywca najbardziej potrzebuje odpowiedzi, pozostają tu bez odpowiedzi. Rand buduje też łodzie spalinowe, choć Mana jest jednym z niewielu modeli, w których nie ma to większego znaczenia.