C-8

Punkt odniesienia dla zasięgu w ruchu

Teza, że C-8 jest najefektywniejszą seryjnie produkowaną łodzią elektryczną, broni się własnymi liczbami, a nie retoryką: 57 mil morskich z pakietu 69 kWh, na węglowym kadłubie o masie 1700 kg, to wynik, do którego nie zbliża się żaden konwencjonalny kadłub ślizgowy tej wielkości — bo lot na wodolotach usuwa większość oporu drenującego akumulator. Dla kogoś, kto naprawdę musi pokonywać dystanse — dojazdy przez archipelag, przeskoki między wyspami, jeziora szwajcarskie i włoskie, Côte d'Azur — jest to dziś jedyna elektryczna łódź na jednodniowe rejsy, która odpowiada na to pytanie uczciwie.

Z czego się rezygnuje i ile to kosztuje

330 000 € za 8,5 m to bardzo dużo pieniędzy. Konwencjonalna łódź na jednodniowe rejsy w tej cenie byłaby o połowę dłuższa i miałaby prawdziwe zaplecze mieszkalne; C-8 zabiera osiem osób, a komfort na pokładzie jest podporządkowany efektywności. Wodoloty niosą też złożoność: potrzebują głębokości, są elementem serwisowym, a kompetencje do ich utrzymania skupiają się przede wszystkim w samej Candeli. To trzeba wliczyć w dziesięcioletnią perspektywę posiadania.

Reklamowane ładowanie od 10 do 80 % w niecałe 45 minut jest prawdziwe, ale wymaga szybkiego ładowania prądem stałym, a tego w europejskich marinach wciąż jest niewiele — bez niego zostaje powolne, nocne uzupełnianie. Tańsze elektryki na konwencjonalnych kadłubach, takie jak Frauscher czy Marian, oczywiście istnieją, ale u nich zasięg załamuje się wraz z prędkością, czego o C-8 powiedzieć nie można.